مقرره سوم قانون تابعیت که در نورنبرگ تصویب شد، کسب و کار و تجارت یهودی را مشخص کرد. از آن به بعد اگر صاحب یک مکان کسب و کار و یا یکی از شرکای آن، به عنوان یهودی مشخص شده باشد، آن کسب و کار یهودی تلقی شده و بایستی تحت عنوان یهودی ثبت شود. این مقرره راه را برای آریان سازی اجباری هموار کرد. از آن هنگام به بعد تبعیض اقتصادی جاری علیه یهودیان به اخراج آنان از زندگی اقتصادی تحت مقررات "برنامه چهار ساله" تبدیل شد.