درباره هولوکاست

هولوکاست - قتل عام شش میلیون یهودی توسط آلمان های نازی و هم پیمانانشان .

آزار  یهودیان به دست نازی ها  در سال 1933 آغاز شد، اما قتل عامشان در طول جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد. در مدت چهار سال و نیم، نزدیک به  شش میلیون یهودی در سراسر اروپا به قتل رسیدند.  در نقطه اوج این قتل عام، به مدت  250 روز از آوریل تا نوامبر سال 1942، دو میلیون و نیم یهودی اعم از مردان، زنان، سالخوردگان و خصوصأ کودکان، قتل عام شدند. قاتلان به هیچ وجه برای اعمال خود محدودیتی قائل نشدند. شمار قتل ها وقتی کم شد که شمار یهودیان کم و کمتر شد، و فقط با تسلیم نازی ها به پایان خود رسید.

در برابر یهودیان هیچ راه نجاتی نبود، هیچ کس در امان نبود. قاتلان به نابودی مردم و اماکن راضی نشدند. خواست ایشان نابودی ملت بود – نابودی مطلق تا مرگ آخرین یهودی. یهودی بودن، به تنهایی جرم به حساب می آمد، جرمی که تنها یک مجازات داشت – مرگ. مردان، زنان، سال خوردگان و کودکان، باخدایان و بی خدایان، سالمان و فعالان، بیماران و ناتوانان – همه محکوم به رنج و مرگ شدند.

در دوره هولوکاست – که بی شک بزرگترین فاجعه ای است که برای ملت یهود اتفاق افتاد – هزاران جامعه یهودی با تمام اموال مادی و معنوی خود نابود شد.

در دوران جنگ، اکثر یهودیان اروپا به قتل رسیدند. تمدنی با شکوه که در طول دو هزار سال، ترقی و پیشرفت نموده بود، به نقطه پایان رسید. از هر شهری شاید  یک نفر  و از هر خانواده شاید دو نفر نجات یافتند. این بازماندگان، با آخرین قطرات خون و با نیرو و توانایی حیرت انگیزی، زندگی خود را بازسازی نمودند. آنها از انتقام صرف نظر کردند، اما خواستار محاکمه قاتلان شدند. آنان زندگی را برگزیدند: در سایه عزا و داغداری، خانواده ها بر پا شدند، و همزمان با حراست  از یادبود هولوکاست و شجاعت، جوامع با شکوه و مترقی، معنای خاصی به زندگانی دادند.

ادامه مطلب...

مولتی مدیا

درباره هولوکاست
آلبوم آشویتس