نازی ها هزاران کتاب "فاسد"، کتاب های ضد نازی و کتاب های نویسندگان یهودی را به آتش می کشند

هدف از آتش زدن رسمی کتاب ها، سرکوبی افکار و آزادی کلام بود. این تاکتیک تبدیل به چهارچوب عملکرد دولتی گردید. وزیر تبلیغات، ژوزف گوبلس، شروع به نظارت برتمامی جوانب زندگی فرهنگی و روشنفکری کرد. در دسامبر 1933 بیش از 1,000 سرفصل که در بین آن دستاوردهای چندین نویسنده بود، مصادره شد. تا آخر سال 1934 بیش از 4,000 نشریه انتشاریه مصادره گردید. گوبلس یک شبکه گسترده که شامل 41 افسر تبلیغاتی بود را در سراسر رایش ایجاد کرد. نازی ها پس از اینکه در بهار سال 1933 سلطه خودشان را بر پخش رادیویی اعمال کردند، به اقداماتی علیه روزنامه ها رو آوردند. احکام و محدودیت هایی بر ضد انتشارات و آزادی روزنامه نگاری صادر و اعمال شد. در طی آن سال هر چند گاهی در هر گوشه آلمان آتش زدن کتاب ها تکرار شد.