در سپتامبر 1918، پس از فرار قیصر آلمان ویلهلم دوم (Wilhelm II)، جمهوری جدید آلمان، جمهوری وایمار برپا شد و نمایندگان آن قرداد صلح را در ورسای (Versailles) فرانسه امضا کردند. طبق این توافق نامه، آلمان مجبور شد که اتهام شروع جنگ را پذیرفته و سرزمین های وسیعی را در غرب به فرانسه، در شرق به لهستان و در شمال به دانمارک واگذار کند و همچنین محدودیت های عمده ای را در قبال حجم نیروهای نظامی خودش قبول کرده و غرامت های سنگینی را به فرانسه پرداخت بکند. گروه های بسیاری از جامعه آلمان این تعهدات را تحقیر ملی و لغو آن را ضروری می دانستند.
در سال 1920 در ادامه قرارداد فوق، قرارداد دیگری در تریانون (Trianon) امضا شد و در آن موافقت گردید که برای مجارستان فقط یک سوم وسعت و دو پنجم جمعیتی که قبل از جنگ داشت، باقی بماند. این توافق نامه عامل اصلی نارضایتی مردم مجارستان در دوره بین دو جنگ جهانی بود.